Samen lectio divina – ervaringsverhalen

Samen lectio divina – ervaringsverhalen

11 april 2019 Uit Door Redactie

Op bijna 40 plaatsen in Nederland vinden in deze veertigdagentijd lectio divina-samenkomsten plaats. Hieronder kun je een aantal ervaringsverhalen en impressies lezen.

Zeist

Wat een bijzondere ervaring! Voor mij en voor de deelnemers. Voor veel was het een eerste ervaring met de lectio divina. De eerste keer was ik blij verrast, toen er twintig mensen aanschoven aan de tafel. Ouderen én jongeren, doorgewinterde kerkgangers én mensen aan de rand, van diverse gemeenten.

Wat een mooie momenten, wat een diepe stilte. Goed is het om de ene keer wat te delen over de meditatio, maar op andere momenten ook samen te bidden bij de oratio. De bijeenkomsten volgende op de eerste bijeenkomst werden door een wisselend aantal mensen bezocht. Naast een vaste kern die elke bijeenkomst meemaakt, zijn er ook mensen die één of een paar keer meedoen.

Wat mij opvalt is dat de tekst voor veel mensen op een nieuwe manier gaat spreken. Ze worden geraakt, met name door wat God in Zijn Woord aanreikt. De vraag doet zich gelden: Gaan we hiermee door, dominee, ook na de Pasen?

Groningen

De startavond onder leiding van Jos Douma was een mooie avond met ongeveer 45 mensen. De weken erna hebben we ook prachtige avonden gehad met ruim 20 mensen.

De 20 minuten stilte is geen enkel probleem, integendeel. Telkens raakt de gekozen tekst aan de diepten en ook hoogten van het leven. Daar een poosje in stilte zijn samen met God is vol zegen. Ik vermoed dat meerderen verlangen naar een vervolg.

Egmond

Wij hebben de Lectio Divina op vier ochtenden. Deelnemers kunnen eerst naar de eucharistie in de kerk en daarna komen we samen om een tekst te lezen, stil te zijn, te reflecteren en te delen.

Het aantal mensen wisselt, gemiddeld zijn er 12 deelnemers. Het is mooi hoe snel mensen vertrouwd zijn met elkaar en heel persoonlijke dingen vertellen. Stil zijn en weinig woorden en toch na afloop het gevoel hebben, dat je een band hebt met elkaar.

Er is al het plan dit weer te doen in de weken voor Kerstmis en Pasen.

Oosterhout

In St. Catherinadal in Oosterhout waren we van 29 tot 31 maart met 16 vrouwen te gast voor een weekend retraite die in het teken stond van de 40-dagentijd.

Elke keer als ik zo’n retraite mag leiden ben ik onder de indruk wat Lectio Divina met mensen doet! Het stil worden, het lezen in verschillende vertalingen, een lied over de tekst, een symbool, het toepassen op je eigen leefsituatie, het helpt allemaal om het Woord tot leven te laten komen en persoonlijk te laten spreken.

We hebben twee verschillende oefeningen gedaan om creatief te ontdekken hoe je dit ook kunt toepassen wanneer je thuis bent en een manier te vinden die bij je past. De eerst ging over Jesaja 53, het lijden van Jezus en waarom Hij deze weg ging. In de tweede stonden de Emmaüsgangers centraal. Uit dit verhaal heb ik zo’n 15 verschillende thema’s kunnen halen. Een ieder koos een thema die ‘eruit sprong’ en ging vervolgens aan de hand van dit thema de tekst verder overdenken. Het was bijzonder hoe verschillend de verhalen waren van de vrouwen en wat ze er hadden uitgehaald.

Op vrijdagavond hadden we het over ‘verwachtingen’. Wat verwacht je van dit weekend? Wat hoop je? Eén vrouw zei: ‘Ik hoop God te vinden, ik ben Hem kwijt’. Aan het eind van het weekend had ze, ook, of misschien wel, juist door de lectio divina-oefening de overtuiging dat God tegen haar had gesproken door de tekst. Ze was veranderd toen ze wegging!

Er zullen nog veel van dit soort weekenden volgen! Het blijft een voorrecht om te zien hoe God aan het werk is in het leven van mensen tijdens zo’n weekend. Waar ik het meest van onder de indruk ben, is dat God zo persoonlijk is. Hij gaf een ieder wat zij op dat moment het meest nodig had.

Veenendaal

Ik ben blij dat ik gereageerd heb op de oproep om een lectio divina-plek te creëren. Ik vind het goed, rust- en ruimtegevend, voor mezelf. Er komen zo’n 10 tot 15 mensen per avond. Nog steeds ook komen er nieuwe bij.

Twee reacties die ik via de app ontving: “Wat een mooie avond John, bedankt! Ik heb over 2 weken een afspraak maar die ga ik proberen te verzetten zodat ik er weer bij kan zijn.” En: “Lectio Divina – Ik vind het een mooi initiatief! Fijn dat je het hebt opgepakt! Ik ben er blij mee. Stilte is schaars…”.

Ik wil hier zeker verder mee gaan. Ik denk zo één keer per maand!

Hoogeveen

Elke maandag, van 19.30-20.15 uur hebben we lectio in GKv Hoogeveen. Er zijn tussen de 15 en 20 deelnemers, grote vaste groep, uit voornamelijk GKv maar ook wel broeders  en zusters uit CGK,  NGK en Vrije Baptisten. Vóór het ingaan van de zomertijd was het mystiek, omdat we alleen kaarsen aan hadden. Nu is er meer licht en is de sfeer anders.

Deelnemers zijn enthousiast en ervaren een rust en stilte.

Zwolle

In de veertigdagentijd hebben we elke dinsdagavond van 21.00 tot 22.00 uur Lectio Divina in de Open Kring.  De eerste avond waren er 11 mensen, mede dankzij een maandelijkse gespreksgroep, die ‘toch in de kerk aanwezig was’. Het werd een indrukwekkend geheel, waarbij mensen geraakt werden.

Opvallend echter dat de week daarna slechts twee personen waren, twee die de week daarvoor er ook waren. De derde week waren er ook twee mensen, mensen die nieuw waren. Onder andere iemand uit de Stinskerk, in de zondagsbrief van deze kerk stond het ook gepubliceerd, deze week voor het eerst. De vierde en tot nu toe laatste keer waren er drie mensen. Twee nieuw, een was er alleen de eerste keer, een jonge vrouw van halverwege de dertig. De twee nieuwe waren twee uit de klankbordgroep. Een mooie reactie van een lid van die groep na afloop van de LD: ‘…dit moeten wij vaker doen!’

Ondertussen heb ik diverse reacties gekregen dat men 21.00 uur (te) laat vindt, daartoe heb ik in het wijkblad ook een oproep gedaan. Ik heb hiervoor gekozen, opdat het daardoor een avondgebedskarakter en -sfeer krijgt. Maar als het te laat is, dan is het te laat. Bij een eventuele volgende keer zal ik daar rekening mee houden. De ingeslagen weg vanaf 21.00 uur hou ik voor deze periode wel vol. Het is nu eenmaal zo gecommuniceerd.

De eerste keer was mede indrukwekkend doordat het buiten stormde. Tijdens de bespreking van oratio noteer ik hetgeen gezegd wordt. Na de contemplatio spreek ik een gebed uit en verwoord daarin mijn notities, deze gaan over via een (bijvoorbeeld Luthers) Avondgebed naar het ‘amen’.
Dan even het gebeuren laten bezinken, om daarna stilletjes op te ruimen. Mooi om zo een stuk van de christelijke meditatietraditie te delen met gemeenteleden.

Hilversum

Een deelnemer aan de Stiltepauzes bij de Evangelische Omroep: “Dankzij deze manier van Bijbellezen ben ik zelf ook de Bijbel langzamer gaan lezen, waarbij ik soms ook teksten meerdere keren lees en overdenk. Daardoor ontdek ik vaak nog meer diepgang in bepaalde verzen. Wat ik ook mooi vind, bij het beoefenen van Lectio Divina in groepsverband, is dat de groep met verschillende betekenissen komt. Door te luisteren naar hoe anderen de tekst hebben gelezen, leer ik ook erg veel. Het zou mooi zijn als dit een vast onderdeel wordt binnen de EO. Ik bid dat meer mensen deze vorm van bijbellezen / mediteren zullen ontdekken!”